Παραδοχές, Κίνητρα και Κινδυνολογία
Παραδοχές, Κίνητρα και Κινδυνολογία

Παραδοχές, Κίνητρα και Κινδυνολογία

Παραδοχές Κίνητρα και Κινδυνολογία

Σύμφωνα με τον Mezirow, ένα πλαίσιο αναφοράς έχει δύο διαστάσεις:

Τις νοητικές συνήθειες και τις Απόψεις.

Νοητική Συνήθεια

Η νοητική συνήθεια είναι ένα σύνολο από παραδοχές.

  • Ευρείες
  • Γενικευμένες και
  • Προσανατολιστικές προδιαθέσεις

που δρουν ως φίλτρα για την ερμηνεία του νοήματος μιας εμπειρίας, όπως της αυτόνομης κατάδυσης.

Μερικά είδη νοητικών συνηθειών είναι τα εξής:

  • Κοινωνιογλωσσικές (πολιτισμικοί κανόνες, ιδεολογίες, κοινωνικές νόρμες, έθιμα)
  • Ηθικές (συνείδηση, ηθικές νόρμες)
  • Επιστημολογικές (μαθησιακά πρότυπα, εστίαση στο μέρος ή στο όλο, το συγκεκριμένο ή το αφηρημένο)
  • Φιλοσοφικές (θρησκευτικά δόγματα, φιλοσοφίες, κοσμοθεωρίες)• Ψυχολογικές (αυτοαντίληψη, τύποι προσωπικότητας,)
  • Αισθητικές (γούστα, συμπεριφορές, προδιαγραφές και κρίσεις για την καλαισθησία, το βάθος και την αυθεντικότητα των αισθητικών εκφράσεων).

Παραδοχές Κίνητρα και Κινδυνολογία

Μια νοητική συνήθεια εκφράζεται ως άποψη.

Μια άποψη αποτελείται από συστάδες νοητικών σχημάτων.

Σύνολα δηλαδή από άμεσες και συγκεκριμένες

  • Προσδοκίες
  • Πεποιθήσεις
  • Αισθήματα
  • Συμπεριφορές και
  • Κρίσεις

που σιωπηρά κατευθύνουν και διαμορφώνουν μια συγκεκριμένη ερμηνεία.

Έτσι καθορίζεται ο τρόπος με τον οποίο κατηγοριοποιούμε τα αντικείμενα και ερμηνεύουμε την αιτιότητα.

Σύμφωνα με τον Steven Brookfiled οι παραδοχές εντάσσονται σε τρεις κατηγορίες:

Αιτιώδεις παραδοχές (Causal assumptions)

Είναι οι παραδοχές που ορίζονται ως σχέσεις αιτίου και αποτελέσματος (αν γίνει το Α τότε θα συμβεί το Β), επομένως είναι επεξηγηματικές – ερμηνευτικές και προγνωστικές.

Εξηγούν γιατί συνέβη κάτι μέσω των αιτίων που προκάλεσαν συγκεκριμένα γεγονότα.

Προβλέπουν το μέλλον παραθέτοντας τι θα συμβεί ως αποτέλεσμα συγκεκριμένων αποφάσεων.

Κανονιστικές παραδοχές (Prescriptive assumptions)

Είναι παραδοχές που εμπεριέχουν τους τρόπους με τους οποίους θεωρούμε ότι πρέπει να λειτουργεί κάτι (συνήθως η διατύπωση αυτών των παραδοχών εμπεριέχει τη λέξη «πρέπει»).

Παραδειγματικές παραδοχές (Paradigmatic assumptions)

Είναι εκείνες οι παραδοχές που είναι δυσκολότερο να ανακαλύψουμε, καθώς τις θεωρούμε συνήθως ως «φυσικές».

Βρίσκονται στις βαθύτερες νοητικές δομές και δεν μας είναι πρόδηλες.
Είναι τόσο συνδεδεμένες με την αυτοεικόνα και την ταυτότητά μας ώστε αν κάποιος μας τις υποδείξει συνήθως αντιδρούμε λέγοντας «αυτό δεν είναι παραδοχή, είναι η πραγματικότητα».

Όπως με τα περισσότερα πράγματα στην καθημερινότητά μας, έτσι και στην κατάδυση κάνουμε παραδοχές.

Η πλειοψηφία αυτών φέρνουν τον δύτη αντιμέτωπο με τα θέματα αυτά που συνήθως θα τα ακούσεις ως “θέματα ασφάλειας”.

  • Είναι τελικά όμως πραγματικά επικίνδυνο να ξεπερνάς τα όρια της εκπαίδευσής σου;
  • Από πού πηγάζει όλη αυτή η κινδυνολογία;
  • Ποια είναι τα κίνητρα που κάνουν τον αυτοδύτη να ξεπερνάει αυτά τα όρια;
  • Πως καταλήγεις να κάνεις όλα αυτά που μέχρι πριν από μερικές ώρες ορκιζόσουν πως δεν θα έκανες ποτέ, γιατί είσαι ένας καλός και με σωστή νοοτροπία δύτης;
  • Και τελικά, υπάρχει «ασφαλής» τρόπος να ξεπερνάς τα όρια;

Βρες τις απαντήσεις στο σχετικό δωρεάν eBook

This Post Has One Comment

Leave a Reply